Αναρτήθηκε από: palavos | Απριλίου 23, 2009

Cake or Death ? (radio-talk)

Προφανώς όλοι αναγνωρίζουμε το προφανές της ερώτησης… και το πιο λογικό σε μία τέτοια ερώτηση είναι να απαντήσουμε “cake” σωστά ;  Το κακό είναι ότι οι περισσότεροι διαλέγουμε το “death” καθημερινά στη ζωή μας.  Για να προλάβω την γκρίνια σας, αναφέρω ότι το “death” χρησιμοποιείται μεταφορικά και όχι κυριολεκτικά. Σε γενικές γραμμές έχει να κάνει με τις επιλογές που κάνουμε στη ζωή μας, στην δουλειά μας, στους φίλους μας, στην καθημερινότητά μας.

Το να κάνεις το προφανές φαίνεται τόσο εύκολο, αλλά η ρημαδοπράξη μας το χαλάει λίγο…  σε πολλές περιπτώσεις όπου το ερώτημα είναι εύκολο και απλό, η απάντησή μας θα μας βγει πολύ δύσκολα και τις περισσότερες φορές θα έχουμε κάνει τη λάθος επιλογή. Θέλεις απο δονκιχωτισμό, θέλεις από μαλακία, θέλεις από εγωισμό, από αμάθεια, από ανικανότητα… Για παράδειγμα, η ειλικρίνεια είναι ένα ερώτημα τύπου “cake or death” κι όμως γνωρίζω αρκετούς (να μην πω όλους και μου κόψετε την καλημέρα) όπου η επιλογή είναι “death”! (και προφανώς αρχίζετε σε αυτό το σημείο να πιάνετε το νόημα σιγά σιγά).

Στη δουλειά μου (το ραδιόφωνο), έχω συναντήσει πολλές περιπτώσεις με τέτοια ερωτήματα και άλλες φορές είχαν να κάνουν με τη φύση ενός ραδιοφώνου, το ύφος ενός παρουσιαστή, την ανάπτυξη, την τεχνολογία. Υπάρχουν ακόμη και σήμερα σταθμοί στην Ελλάδα που το σκέφτονται να βάλουν ζωντανή μετάδοση του προγράμματός τους στο internet! Υπάρχουν ακόμη ραδιοφωνικοί σταθμοί που βάζουν με μη αυτόματο τρόπο τις διαφημίσεις τους (!).  Και μην με πιέσετε να μιλήσω για ποιότητα ήχου μετάδοσης… Είμαστε προ των πυλών (στην Ελλάδα) του ραδιοφώνου επόμενης γενιας HD radio (δεν έχουν μόνο οι τηλεοράσεις HD)  και ήχο surround και όμως υπάρχουν ραδιόφωνα που βάζουν ένα φτηνό κατασκεύασμα για να ξεγελάει τους δέκτες μας και να ανάβουν το λαμπακι “STEREO”!

(παρένθεση)

Χρησιμοποιώ τη δουλειά μου σαν παράδειγμα, αλλά αν το ρίξετε μια σκέψη… ταιριάζει σε όλες τις δουλειές! Ακόμη και στο δημόσιο!

Έχω την τύχη να γνωρίζω εκ των έσω πολλά ραδιόφωνα, Αττικής και επαρχείας. τα οποία δημιούργησαν ένα τοπίο όπου τα τραγούδια έχουν μέγιστη διάρκεια 2 λεπτά, ο εκφωνητής έχει μέγιστο ΟΝ 30 δευτερόλεπτα και οι πιο απαίσιες διαφημίσεις έχουν διάρκεια 1 λεπτό και βάλε!  Ειδικά στο Νομό Αττικής, ενώ ο ανταγωνισμός έπρεπε να τους κάνει καλύτερους, τους έχει κάνει υποχείρια της τελεόρασης. Στην Αμερική (που γέννησε  κινηματογράφο, ραδιόφωνο και τηλεόραση) το ραδιόφωνο έχει μεγαλύτερη δύναμη και σε καμία περίπτωση δεν δουλεύει για την τηλεόραση. Είναι διαφορετικά κομμάτια! Διαφορετικοί κόσμοι. Εδώ τα μεγαλύτερα ραδιόφωνα οδηγούν τον κόσμο να κλείσει το ραδιόφωνο και να ανοίξει την TV. Με λίγα λόγια αφαιρούν από την διαφημιστική πίτα ένα μεγάλο κομμάτι και το προσφέρουν σε έναν κλάδο που ήδη έχει μεγάλη πίτα (θυμήσου…cake or death).

Η μεγαλύτερη μαλακία είναι ότι το τοπίο είναι ήδη καμένο και αν κάποιος πάει να κάνει τη διαφορά … μένει με την ερώτηση ” So… my choice is OR DEATH ? ? ? ? Guys.. το ραδιόφωνο είναι μεγάλη καψούρα και μεγάλος έρωτας … μην τον πετάτε στα σκουπίδια, γιατί όπως πληγώνουμε… έτσι θα μας πληγώσει!  Remember me.

Στα επόμενα χρόνια το παιχνίδι θα παιχτεί στο internet.. και πιστέψτε με το internet είναι ο χώρος για αυτούς που επιλέγουν  το προφανές ( Cake please! )  και η διαφημιστική πίτα θα αποκτήσει άλλη δομή…  Το προσεχές μέλλον φέρνει δέκτες ραδιοφώνου που εκτός από FM  θα έχουν και internet stations … οπότε σε ένα οικουμενικό τοπίο δύσκολα θα ξεχωρίσεις τον μικρό από τον μεγάλο … απλά θα επιλέγεις αυτόν που σου κάνει το κέφι και την διάθεση.

Χαίρομαι ιδιαίτερα που εργάζομαι και είμαι κομμάτι ενός ραδιοφωνικού σταθμού που ζητάει με ζήλο “CAKE!!!” και που παίζει τις ξένες επιτυχίες πριν από όλους τους άλλους!

Επίσης χαίρομαι ιδιαίτερα που δύο σταθμοί στην Αθήνα, έπιασαν νωρίς το νόημα και άλλαξαν το υφάκι τους  και το feedback που έχουν ως τώρα είναι παραπάνω από θετικό !

:P

D.

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαρτίου 28, 2009

Καφρίλες ver.2.0

Λοιπόν… άσε προς το παρών το παρτ θρι από τα ταξίδια γιατί ακόμη δεν μου ήρθε η όρεξη να το γράψω … πάμε σε γνωστά αγαπημένα και αφιερωμένα!


  1. Μην φοβάσαι τίποτα! Είμαι ακριβώς από πίσω σου (και σε έχω για ασπίδα).
  2. Το χειρότερό μου πρόβλημα είναι ότι το PC  μου δεν με καταλαβαίνει.
  3. Η πλειοψηφία σπάνια έχει δίκιο .. εκτός αν περιλαμβάνει κι εμένα!
  4. Η καλύτερη άμυνα απέναντι στην πραγματικότητα.. είναι ο ύπνος!
  5. Ο καθένας έχει δικαίωμα στην άποψή μου.
  6. Δεν αποτυχαίνω ποτέ. Έχω επιτυχία στο να βρίσκω ποια πράγματα δεν γίνονται!
  7. Εκτίμησέ με τώρα, μετά θα υπάρχει συνωστισμός!
  8. Αν δε σου αρέσει η άποψή μου για σένα.. μπορείς να βελτιωθείς!
  9. Μη μου λες ψέματα, εκτός και αν είσαι απόλυτ σίγουρος ότι δεν θα το μάθω ποτέ.
  10. Καμιά φορά χρειάζομαι αυτό που μπορείς να προσφέρεις απλόχερα. Την απουσία σου! 

 

Τελευταίο και καλύτερο σας έχω το εξής ! 

Οι απόψεις μου μπορεί να αλλάζουν, όχι όμως το γεγονός ότι έχω πάντα δίκιο!

 

P.S. Georgia ενα δωράκι για τον τοίχο του γραφείου σου!

 

Προηγούμενες καφρίλες για μένα εδώ … και για τη δουλειά εδώ 

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαρτίου 22, 2009

Ταξίδια παρτ Του!

Ξημερώματα Παρασκευής (κατά τις 5 θα ήταν θαρρώ!) σηκωνόμαστε με τη mother μου, ανεβαίνουμε στην κουζίνα, ετοιμάζουμε καφεδάκι (να χεστούμε τώρα, να μη μας πιάσει στο ταξίδι, you know) και κατά τις 6 ξεκινάμε. Πρώτη στάση στον Κηφισσό (έτσι νομίζω γράφεται) για να παραλάβουμε την κοπέλα του αδερφού μου. Ο προορισμός μας η μαγευτική Καλαμάτα (μπλιαχ)! 

Έκανα τη μαλακία και δεν πήγα από Αττική οδό και πήγα από Λ. Καβάλας. Το ότι γινόταν της πουτάνας δεν το αναφέρω καν (απλά νομίζεις ότι το διάβασες χαχαχχα). Μιάμιση αδικοχαμένη ώρα ήδη γράφτηκε στα πρακτικά της ημερήσιας διάταξης περί ταξιδίων και οι επιβάτες του οχήματος Yaris ήταν holoskasmenoi! Φτάσαμε διόδια Ελευσίνας και αφού η ταμίας μας παραχάιδεψε τον κώλο αφήσαμε και 2,80 χαμογελαστοί! Οι γυναίκες συνοδοιπόροι και συνεπιβάτες άρχισαν την γνωστή γυναικεία γκρίνια… “Θέλω τουαλέτααααααααα”. Χρονοτρίβησα όσο μπορούσα και αν ήταν στο χέρι μου θα κατουρούσαν μια και καλή στην Καλαμάτα (μια χαρά τουαλέτες έχουν κι εκεί ). Η κοπέλα του αδερφού μου εκτός από την γκρίνια επιστράυτευσε κι ακόμη ένα μεγάλο όπλο…

Εκεί που οδηγούσα αμέριμνος προσπαθώντας να ΜΗΝ ακούω την γκρίνια, η νύφη μου μου χώνει το κινητό στο αυτί και ακούω τον αδερφό μου να λέει “ρε μαλάκα σταμάτα να κατουρήσουνε δεν μπορώ να τις ακούω άλλο!” Τι να κάνω τώρα εγώ; Γνωρίζοντας ότι ο αδερφός μου λόγω στρατού ήταν πιο holoskasmenos από μένα… υπέκυψα! Σταματήσαμε στο πρώτο Σ.Ε.Α. (σταθμός εξυπηρέτησης αυτοκινήτων) που βρήκαμε μπροστά μας, τρέξαμε με χαρά προς την τουαλέτα και μόλις βγαίνω από την τουαλέτα, τσουπ (!) η mother μου και μου ζητάει τα κλειδιά του αυτοκινήτου για να πάρει τη ζακέτα της. BULLSHIT, παπάρια που λέμε! Με το που πήρε τα κλειδιά μου ανακοινώνει με ύφος ότι θα κάτσουμε να πιούμε καφέ! Δηλώνω τη συμμετοχή μου απρόθυμα αλλά πανηγύριζα από μέσα μου διότι το χέσιμο που λέγαμε στην πρώτη παράγραφο δεν επιτεύχθει εκ μέρους μου! 

 

Είπιαμε τον καφέ, φάγαμε και το κατιτίς μας, ενημερώσαμε μια κουλή ξανθιά πως μπορεί να συνδέσει τα ψιψιψίνια με τα κοκοκόψαρα (τι το παίρνεις το GPS αν δεν μπορείς να το χειριστείς ; ) και αφού χάσαμε το κορμί πατριώ..τη ξεκινήσαμε να πάμε στο κορμί που ανήκε στην μαμά πατρίδα (τον αδερφό μου εννοώ για όσους με χάσανε…). Η τουαλέτα.. άπιαστο όνειρο!

 

ΟΚ η διαδρομή καλούτσικη μέχρι την Τρίπολη, όπου λίγο πριν την ιστορική πόλη ξανά διόδια (2,90 παρακαλώ μπαίνοντας στον ανατολικό αυτοκινητόδρομο) όπου ξαναστήνουμε κώλο για πιάσιμο … ακόμη 2,90 και η μαλακία είναι ότι μετά από λίγα χιλιόμετρα ο αυτοκινητόδρομος (λέμε τώρα) τελειώνει και ξεκινάει ο γνωστός greek old fashion δρόμος με τις λακούβες και τις στροφές και τα βουνά!  Ένα θα αναφέρω… 3 φορτηγά μπροστά μου και η μέγιστη ταχύτητα ήταν το 20!  Κόντεψα να φτύσω αίμα μέχρι να βγούμε σε πεδιάδα… και όλοι όσοι ήταν πίσω! Anyway μετά ο δρόμος έγινε κάααπως καλύτερος (παρέμενε greek old fashion) κι έτσι φτάσαμε έγκαιρα για τον ΟΡΚΟ του αδερφού μου! 

Ήταν πολύ ωραία, κλασσικά (για όσους έχουν παραστεί) και μας είχαν και πολύ ωραίο μπουφέ, τον οποίο και δεν τίμησα γιατί είχα holoskasei να ξεκινήσουμε για Σέρρες… 

 

Συνεχίζεται…

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαρτίου 21, 2009

Extra αφιερωμένο!

Στην μία και μοναδική fava που λατρέυω το επόμενο τραγούδι…

 

 

Είναι από την ταινία Slumdog Millionaire και είναι από τα τραγούδια που με ξεσηκώνουν καθημερινά ! 

 

Αει μισντ γιου του! 

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαρτίου 20, 2009

Ταξίδια παρτ ουάν

Πριν από μία βδομάδα βρέθηκα Αθήνα για λίγες μέρες και οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν από τις καλύτερές μου μέρες μιας και είχα reunion με fava και laxanaki και γνώρισα επιτέλους  lifewhispers και kitsomitso! Το περισσότερο της ημέρας το πέρασα με τη fava όπου μαγειρέψαμε υπέροχα λασπωμένα μακαρόνια, με μία υπέροχη καμένη σάλτσα! Το θεϊκό είναι ότι τελικά τρωγόταν! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή! 

 

Τετάρτη πρωί ξυπνάω και έχω έναν σκασμό να κάνω μπάνιο να ετοιμαστώ, να φάω πρωινό και να ξεκινήσω για fava. Έμενα στο Γέρακα και έτσι κατηφόρησα για τα carefour να βγω στην Μαραθώνος να πάρω ταξί. Χωρίς ιδιαίτερη αναμονή βρίσκω ταξί και οδεύω για Εθνική άμυνα να πάρω μετρό! Ο ταξιτζής στο τέλος της διαδρομής με έπιασε τον κώλο για τα καλά μιας και με χρέωσε 1 ευρώ παραπάνω! Μετρό μετά τραμ και επιτέλους στο σπίτι της Favas. Το εκπληκτικό είναι ότι παρόλο που έχω πάει όλο κι όλο 2 φορές κι αυτό πριν από καιρό, θυμόμουν το σπίτι της (τυχαίο; ). Χτυπάω θυροτηλέφωνο ανοίγει και επιτέλους βρίσκομαι σε μια αγκαλιά γεμάτη αγάπη! Η fava παρόλο που δεν είμαστε κοντά συγκαταλέγεται στο group τον ανθρώπων, που δεν μπορώ να ζήσω without them, όπως και το laxanaki! Είπιαμε καφέ και κουβέντα στην κουβέντα αποφασίσαμε από κοινού (με λίγα λόγια  η fava  μου κοινοποίησε χαχα) να μαγειρέψουμε… 

Κατεβήκαμε στο μπακάλικο, αγοράσαμε τα χρειώδη (αυτά που χρειαζόμασταν ντεεεε!) και επιστρέψαμε στο σπίτι για να κάνουμε αυτό που ο καθένας θα θεωρεί απλό, να μαγειρέψουμε! Για αδιευκρίνιστους μέχρι τώρα λόγους αποφασίσαμε να κάνουμε φαγητό και γλυκό ταυτόχρονα κι έτσι ξεκίνησε ένας μικρός “πόλεμος” στην κουζίνα! Η fava  να τρέχει με τις κατσαρόλες, εγώ να τρέχω πίσω από τι fava με το βιτέξ να καθαρίζω, λίγο το γέλιο, λίγο η τρέλα ρίξαμε ζάχαρη στα μακαρόνια που έβραζαν αντί να το ρίξουμε στη σάλτσα, κάψαμε την κρέμα γάλακτος (που προοριζόταν για το σουφλέ σοκολάτας), μετά κάψαμε τι σάλτσα! Μέχρι να σώσουμε τη σάλτσα και να βγάλουμε από την κεραμική εστία τη ζάχαρη που έπεσε… λάσπωσαν και τα μακαρόνια! 

Αφού “κανονίσαμε” το φαγητό, η fava γελούσε με δάκρυα καθώς με παρακολουθούσε να μαζεύω σκουπιδάκια και  να καθαρίζω τους πάγκους. Σε κάποια φάση πέταξε και τη θεϊκή ατάκα “είσαι πολύ ψυχαναγκαστικός”! 

(παρένθεση). Αυτή είναι φίλη! Mου έκανε μία παρατήρηση, μου την πρόσφερε απλόχερα σε αντίθεση με τον ψυχολόγο που μου πήρε ένα κάρο λεφτά για να μου πει το ίδιο! 

 

Στο σουφλέ τα πράγματα ήταν πιο απλά. Παρόλο που είπε ότι θα μου το έκανε αυτή, εγώ δεν μπόρεσα να μην βάλω κι εκεί τα χεράκια μου! Χτύπησα την μαρέγκα και ανακάτεψα το τελικό μείγμα! Εδώ δεν είχαμε πολλές εκπλήξεις μιας και το σουφλέ πέτυχε! Δες φωτό! 

ceb5ceb9cebacf8ccebdceb1012

 

Μετά ήρθε η άλλη αγαπημένη μου laxanaki, και δεν ξέρω γιατί, αλλά μόλις με είδε μου κατέβασε το παντελόνι (!). χαχαχαχα! Πλάκα κάνω! Καθώς περιμέναμε να ανέβει στο σπίτι κατέβασα το παντελόνι μου και την περίμενα με το βρακί μόνο και μόνο για να την κάνω να ουρλιάξει (σοκάρεται πολύ εύκολα!) Είπιαμε καφέ, τα είπαμε, έφαγε από το τέλειο σουφλέ της favas, αρνήθηκε με γραφικό τρόπο τα λασπωμένα μακαρόνια μας (μια χαρά νόστιμα ήταν!). Μετά ήρθε ο μπαμπάς-μπισκότος (best daddy ever!) και μας πήγε στα εξάρχεια όπου εγώ το laxanaki  περιμέναμε για αρκετή ώρα (#$%#$%^^) την lifewhispers και τον kitsomitso. 

Καθίσαμε για ουζάκι στο “στέκι του οδυσσέα” αν θυμάμαι καλά το όνομα του μαγαζιού, το οποίο ήταν περίπου σελφ-σέρβις! Προσπάθησα να κάνω ερωτική εξομολόγηση στην lifewhispers η οποία με έδιωχνε γιατί ήταν in love!  You broke my heart! :P  Μετά ήρθε η jane και κάτι άλλα παιδιά που δυστυχώς δεν θυμάμαι τα ονόματά τους (ντρέπομαι, αλλά ένα θέμα με τα ονόματα το έχω). Περάσαμε φανταστικά! Best day ever σου λέωωωω! 

 

Δυστυχώς έπρεπε να γυρίσω πίσω στο γέρακα κι έτσι αποχαιρέτισα τις λατρείες laxanaki, lifewhisper,τον φίλο kitsomitso και τα άλλα παιδιά κι έφυγα… 

Αναρτήθηκε από: palavos | Μαρτίου 10, 2009

Games!

Λοιπόν, προσπαθώ να περάσω την ώρα μου και αποφάσισα ότι πρέπει να καταγράψω τις ιδέες μου και τις διαστροφές μου, για να μείνουν στην ιστορία. Έχουμε και λέμε:

 

1. Η στιγμή της Ηλίθιας

Ένα μοναδικό, φανταστικό και συνταρακτικό παιχνίδι όπου η ζωή σου φέρνει μπορστά σου μία ηλίθια να σου καίει εγκεφαλικά κύταρα. Το μπόνους είναι όταν η ηλίθια εμφανίζεται μπροστά σου σε πολύ άκυρο τόπο και χρόνο. Αν απαντήσεις σωστά σε όλες τις ηλίθιες ερωτήσεις της κερδίζεις πάρα πολλά, συμπεριλαμβανομένων το χάσιμο πολύτιμου χρόνου και κακές επιδόσεις σε εργασιακό επίπεδο.

 

2. Είσαι πιο έξυπνος από ένα τετράποδο;

Ακόμη ένα συνταρακτικό παιχνίδι όπου το τετράποδο σου αρνείται εκπαίδευσης και φτάνεις στο σημείο να παίζεις παιχνίδια εξουσίας (στο google ψάξε power games) όπου από την τσατίλα σου θα τα παρατήσεις και το αξιολάτρευτο τετράποδο θα κάνει ότι του γουστάρει τελικά!

 

3. Η εκδίκηση της παλιάς

Παιχνίδι για ζώνη primetime όπου έχεις προχωρήσει στη ζωή σου, έχεις ξεπεράσει την πρώην σου και ζεις μοναδικές σεξ-ο-στιγμές με τη νυν. Όλα καλά ως εδώ. Σε ανύποπτο χρόνο σκάει μύτη η παλιά με γκόμενο, σου πουλάει μούρη, σε ξεμοναχιάζει σε κάποια φάση, κάνετε THE BEST SEX EVER και στα σκουπίσματα σου λέει “καλύτερα να μην ξαναβρεθούμε”!!!

 

 

Αυτές είναι οι προτάσεις μου, περιμένω τα σχόλιά σας και από κάποιον συγκεκριμένο που έχει κάνει τέχνη το clopyright να με αντιγράψει.

 

Α! ΘΕΛΩ λαπιτόπ SOS.  Ξανά δεν πάω πουθενά χωρίς pc και internet… τρελά νεύρα από τα στερητικά σύνδρομά μου!

Αναρτήθηκε από: palavos | Φεβρουαρίου 23, 2009

And the Oscar goes to…

Πριν από λίγη ώρα τελείωσε η 81η τελετή απονομής των βραβείων της ακαδημίας κινηματογράφου (τα oscars ντεεε!). 

Παρόλο που διανύουμε μια παγκόσμια οικονομική κρίση, η πρώτη παρατήρηση είναι ότι αυξήθηκε ο διαφημιστικός χρόνος σε σχέση με προηγούμενες χρονιές σε σημείο που η παρακολούθηση της τελετής ίσως και να κούραζε. Στον αντίποδα της προηγούμενης παρατήρησης, οι παραγωγοί της τελετής πραγματικά ξεπέρασαν τον εαυτό τους και μας παρουσίασαν μία εντελώς ανανεωμένη τελετή απονομής, με ανασχεδιασμένη την πλατεία του kodak theater, που αποδείχτηκε περισσότερο χρηστική και για τους καλεσμένους της ακαδημίας και για τους σκοπούς της τηλεόρασης. Η σκηνή της τελετής ανασχεδιασμένη και αυτή με τη σειρά της, δεν είχε το βάθος που μας έχουν παρουσιάσει τα προηγούμενα χρόνια και μέρος της σκηνής έγιναν μία γιγαντοοθόνη HD που χωριζόταν σε 5 κομμάτια και πλήθως άλλων οθονών διάσπαρτες και αιωρούμενες στη σκηνή.  Από την αρχή της τελετής παρατηρήσαμε ότι ο σκηνοθέτης επέλεξε μια πιο ανθρωποκεντρική παρουσίαση (σε σχέση με προηγούμενες τελετές που έμφαση δινόταν στη σκηνή και στον κόσμο σαν σύνολο) με περισσότερα κοντινά πλάνα των καλεσμένων, όπως επίσης και με λήψεις που έδιναν την αίσθηση του πραγματικού. 

Μας έλειψε η πρωτοτυπία των σεναριογράφων της τελετής, μιας και από προηγούμενες τελετές μας είχαν καλομάθει στο έξυπνο χιούμορ. Μας κακοφάνηκε που για πρώτη φορά η τελετή έμεινε πιστή στο timeline και τελείωσε στην ώρα της.  Ο Hugh Jackman ήταν άξιος παρουσιαστής, αν και μας έλειψε ο Jon Stewart και η Ellen DeGeneres που παρουσίαζαν με πιο ανάλαφρο και κωμικό τρόπο. Παρολά αυτά ο Hugh χόρεψε και τραγούδησε και το μόνο χιούμορ που έκανε ήταν όταν κάλεσε στην σκηνή τον Steven Spielberg λέγοντας “ελπίζω να εκτιμήσει την ψεύτικη αυστραλιανή προφορά μου”! 

Σε επίπεδο νικητών δεν είχαμε ιδιαίτερες εκπλήξεις (καμία για την ακρίβεια) με το Slumdog millionaire να είναι ο μεγάλος νικητής, τον Sean Penn να φεύγει με το δεύτερο χρυσο αγαλματίδιο στα χέρια και άλλες δύο υποψηφιότητες καβάντζα στην τσέπη. Η Kate Winslet χαρούμενη να αποκτά τον Uncle Oscar μετά από 5 υποψηφιότητες. Στους υποστηρικτικούς ρόλους ο Heath Ledger τιμήθηκε με Oscar που το παρέλαβε οι οικογένειά του και έκανε καλεσμένους και θεατές από το σπίτι να δακρύσουν, ενώ η Penelope Cruz έκλεισε τους ανοιχτούς λογαριασμούς που είχε με την ακαδημία από πέρισυ μιας και η Marion Cotillard της είχε στερήσει το βραβείο. Για τα πρακτικά αναφέρουμε ότι πέρισυ και οι δύο το άξιζαν εξίσου!

 

Σε γενικές γραμμές οι παραγωγοί μας έδωσαν ακριβώς αυτό που υπόσχονται εδώ και μήνες μέσα από τα trailers  της 81ης απονομής των βραβείων της ακαδημίας του κινηματογράφου:  ” THE BIGGEST MOVIE EVENT OF THE YEAR”

 

P.S. Άντε και του χρόνου η NOVA  να αποκτήσει καλύτερους σχολιαστές!!! Τόσα χρόνια από το κακό στο χειρότερο πάμε!

Αναρτήθηκε από: palavos | Φεβρουαρίου 5, 2009

Λοιπόν…

Έχουμε και λέμε… πρώτα από όλα  τοποθεσία. Καρέκλα δερματινη γραφείου, μπροστά στο γραφείο (δωμάτιο: γραφείο σπιτιού).

Ώρα : 3 παρά

οπτικά ερεθίσματα : Οθόνη πισι, πληκτρολόγιο, μάους,  τασάκι φουλ, πακέτα τσιγάρα (άδεια), τηλεκοντρόλ τιβι (που είναι στο σαλόνι !?!?!), μικρή ραφιέρα με το ΕΝΑ ράφι τίγκα στην σκόνη (κάθε φορά ξεχνάω και από ένα).

Ηχητικά ερεθίσματα :  ο ήχος που κάνει το κινητό όταν γκρινιάζει για μπαταρία, ο βήχας μου και οι διάλογοι από το “30 rock” που παίζει στην τιβι.

 

Ωραία αφού αναλύσαμε και το στάτους μου, ας ξεκινήσω δηλώνοντας, ή μαλλον παραδεχόμενος για το πόσο ζώο μπορώ να γίνω! Γύρισα σπίτι μετά από ένα ξεκαρδιστικό μάπα σόου (αν δεν το ξέρεις μην κάνεις καν τον κόπο να σχολιάσεις!) βγάζω ρούχα, φοράω … την μπλούζα που έχω για το νάνι τάιμ, αδειάζομαι στον καναπέ και ξεκινάω να βλέπω στην τιβί κάποια επεισόδια από το 30 rock που έμειναν για να φτάσω τις προβολές στο NBC. Ξάφνου μια λιγούρα με πιάνει και σαν προνοητικό παιδί που είμαι… δεν έχω τίποτα στο ψυγείο παρά μόνο τζατζίκι (!) και φρυγανιές (όχι στο ψυγείο άει νόου). Λοιπόν τα επεισόδια ήταν ξεκαρδιστικά και μόλις τελείωσα το 9 και τελευταίο προς το παρών επεισόδιο, συνειδητοποιώ ότι έχω τελειώσει ΚΑΙ τις φρυγανιές, αλλά και ΟΛΟΚΛΗΡΟ τον κεσέ με το τζατζίκι! Άει νόου! 

 

(παρένθεση)

Το “30 rock”  είναι μία αμερικάνικη κωμική σειρά χαρακτήρων και καταστάσεων προβάλλεται από το δίκτυο του NBC με πρωταγωνιστές την Τίνα (σταμαΤίνα) Φέη και τον Άλεκ Μπάλτγουιν.  Αν δεν είσαι λάκι (lucky) σαν εμένα και δεν έχεις δορυφορική με αμερικάνικα δίκτυα, μπορείς να δεις τη σειρά σε σελίδες ανάλογες του γιουτούμπ. Η σειρά εκτός το ότι έχει σαρώσει τα βραβεία EMMY, Golden Globes, SAG, WGA, GLAAD και πολλά άλλα, είναι πραγματικά ξεκαρδιστική και επίκαιρη.  Απορώ με τα ελληνικά κανάλια (άντε και το συνδρομιτικό μας) που δεν έχουν αγοράσει ακόμη τα δικαιώματα προβολής!!!

 

(κλείσιμο παρένθεσης)

 

Παράπονα!!! από τους περισσότερους από σας τους φίλους μπλόγκερς! Ένας θεός ξέρει πόσο μου πήρε να σας μαζέψω μέσα στον ρίντερ μου και να σας διαβάζω και από το κινητό μου και εσείς μου κόβετε το άρθρο στη μέση!!! χρεώνομαι από το κινητό!!! 

Έρωτες! Μια χαρτορίχτρα, το ζώδιο και μία θεία που μου είπε το φλυντζάνι συμφωνούν ότι ο έρωτας έρχεται! Από που σκατά και περιμένω άδικα; Μήπως έμεινε από βενζίνη στο δρόμο; Μήπως φταίγανε τα μπλόκα; Θα έγραφα και για το τζατζίκη που καταβρόχθησα αλλά αυτό είναι σημερινό και δεν μετράει.

Νύστα! Νυστάζω απίστευτα κι όμως κάθομαι εδώ και γκρινιάζω… χάλια είμαι!

Older Posts »

Κατηγορίες