radio palavos ©

Κάθε φορά που έχει έναστρο ουρανό, σε σκέφτομαι και περιμένω ένα αστέρι να πέσει για να εναποθέσω επάνω του μια ευχή. Μία ευχή για εμάς του δύο, για έναν έρωτα πραγματικό. Καθώς περνάνε οι νύχτες ολοένα και απογοητε΄θομαι, γιατί δεν είδα ακόμη αστέρι να πέφτει. Παράλληλα αγάπησα ένα αστέρι που στεκόταν στο κέντρο του ουρανίου θόλου μου κι ήταν απόμακρο από τα άλλα. Σ’ εκείνο το αστέρι εκμυστηρεύτηκα τα πάντα! Ακόμη και ότι περίμενα ένα αστέρι να πέσει…

Ένα βράδυ, καθώς ήμουνα προσυλωμένος στον ουρανό, απογοητεύτηκα, έκλεισα τα μάτια κι έκλαψα. Το αστεράκι μου, το όμορφο αστεράκι μου, με λυπήθηκε και έτρεξε κατευθείαν στο φεγγάρι για να το συμβουλευτεί.

-Φεγγάρι, εσύ που ξέρεις της νύχτας τα μυστικά, πες μου τί είναι ο έρωτας;

- Μικρό μου αστέρι, έρωτας είναι ένα συναίσθημα, που κάνει την ψυχή του ανθρώπου να φτάνει τόσο ψηλά, όσο είμαστε κι εμείς. Έρωτας είναι ευτυχία.

- Τι πρέπει να κάνω για να μπορέσει αυτός ο άνθρωπος να ζήσει τον έρωτά του;

- Αυτό αστεράκι μου δεν το ξέρω, μα θαρρώ πως την απάντηση μπορεί να σου την δώσει η θάλασσα.

Έτσι το Αστεράκι ξεκίνησε ταξίδι στον ουρανό, πέρασε πάνω από τα βουνά κι έφτασε στη θάλασσα. Η θάλασσα υπέροχη, απέραντη, γαλάζια και γαλήνια, το περίμενε.

- Μεγάλη και σοφή θάλασσα, θέλω να σε ρωτήσω κάτι

- Τί είναι αστεράκι μου;

- Θέλω να μου πεις πώς θα μπορέσω να κάνω έναν άνθρωπο να ζήσει τον έρωτά του.

- Αστεράκι μου, μπορώ να σε βοηθήσω μα εσύ θα πρέπει να θυσιάσεις την ύπαρξή σου…

Το αστεράκι, αφού το σκέφτηκε καλά, πήρε την μεγάλη απόφαση και ρώτησε:

- Και πώς θα γίνει αυτό;

- Πρέπει να πέσεις από τον ουρανό μέσα στο μεγάλο κορμί μου κι εκείνη τη στιγμή ο άνθρωπος να ευχηθεί να ζήσει τον έρωτά του…

Έτσι, το αστεράκι ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής κι ήρθε σε μένα, μέσα στον ουράνιό μου θόλο και με παρακάλεσε να συναντηθούμε στη θάλασσα, στο απέραντο γαλάζιο.

Κοίταξα ψηλά και το είδα…

“Ετοιμάσου να κάνεις την ευχή” μου φώναξε κι έκανε μια πραγματικά γενναία βουτιά από τον ουρανό μέσα στη θάλασσα. Η λάμψη του κράτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά έσβησε. Χάθηκε το αστεράκι μου. Αυτοθυσιάστηκε για να ερωτευτώ και να με ερωτευτούν…

Κάθε φορά που πέφτει ένα αστέρι, είναι η θυσία της ύπαρξής του για λογαριασμό των ανθρώπων. Στο βυθό της μεγάλης θάλασσας έχουν εναποθέσει τόσες ψυχές τις ευχές τους και οι αστερίες του βυθού μας το υπενθυμίζουν. Το δικό μου αστεράκι, μου το έδωσε πίσω η θάλασσα, ξεβράζωντάς το έξω από αυτή με το κύμα, καθώς είδε πόσο λυπήθηκα για αυτό. Είναι πάντα στο δωμάτιό μου, για να μου θυμίζει τι υπέροχο πράγμα είναι ο Έρωτας…

Σ.Σ. : Το παραπάνω κείμενο είναι ένα παραμύθι αυτοσχεδιασμού που έλεγα στον βαφτισιμιό μου για να κοιμηθεί.

Σωτήριο έτος 1994…